Blik voor Blikvanger!

Door: Annie Stienstra

blik

De ploeg was het erover eens dat de trainingen echt leuker worden van een wedstrijd af en toe. Maar Bianca is in verwachting, Monique had al genoeg hooi op de vork en ik was herstellende en wilde de uitdaging nog niet aangaan. Toch werd er een datum geprikt. De Lingebokaal in Leerdam op 10 november. Een wedstrijd van zes kilometer dat moest haalbaar zijn. Met Joke Peeters, Yvette Gallee en Marjan Winkler aan de riemen. Marjan ging op haar 65e haar debuut maken als wedstrijdroeier. Onze vaste invaller Marieke Houben, roeide met ploeg Damesleed dezelfde wedstrijd. Henny Haerkens wilde wel invallen en ik bood aan om hun dan te sturen.

Het idee leek te kloppen, maar ook met de trainingen wilde het nog niet echt lukken. Henny ging eerst nog een paar weken op vakantie en Jan, onze coach, was uit de running. Aanvankelijk hebben we voortgeborduurd op de aanwijzingen die we nog in ons hoofd hadden, maar enkele trainingen met Bauke als coach gaf weer nieuwe inzichten. Waar wij gewend waren om te roeien op tempo 24 gaf hij het advies om sneller starten, hoger tempo te halen en dan ietsje terugzakken tot tempo 26. Dat bleek een toverformule. Bij dit tempo konden we onze krachten beter kwijt.

En er was nog een verandering: Henny ging uiteindelijk mee roeien met Damesleed op dezelfde wedstrijd en wij werden versterkt door Elly, die lang met ons heeft meegetraind en die heel wat power met zich meebrengt. We waren er klaar voor en gingen voor een goede plek in de middenmoot.

Maar toen kwam de wedstrijd. Het duurde lang aan de start, we waren de laatsten in ons veld, werden steeds weer naar lager wal geblazen en we werden ongedurig. De verwachte regen bleef gelukkig uit en toen we eindelijk van start mochten, gingen we gelijk helemaal los met ons nieuwe startschema. Binnen een kilometer hadden we de eerste boot ingehaald. De tweede die al direct voor ons lag, was lastiger want die wilde ons in de binnenbocht niet doorlaten. Maar dat had ik al eens eerder meegemaakt en ik was niet van plan om me te laten imponeren. Met veel geschreeuw en bravoure hebben we hun weggedrukt uit de kant en toen vielen ze acuut stil. Ook die hadden we gepakt en de weg was vrij naar de volgende boot. Die hadden we op drie kilometer, halverwege het parcours te pakken. De rest van het veld lag zeker een kilometer voor ons en ondertussen werden we al ingelopen door de herentweetjes die achter ons waren gestart. Spannend, spannend… Toch kwam ons veld langzaam maar zeker weer dichterbij en de dames lieten zich niet uit het veld slaan. Onder aanvoering van slag Yvette hielden ze het tempo en de kracht vast. Vlak voor het einde stond ploeg Damesleed ons toe te juichen en omdat de adrenaline uit mijn oren spoot stak ik van enthousiasme beide armen in de lucht toen we bij hen waren. Foutje.. De slag wist niet of we al over de streep waren. Gelukkig nog maar twee halen en daar waren we dan toch.

De uitslag bleek gunstig voor ons. Met 27 minuten en 29 seconden stonden we nummer één. Er kon nog van alles gebeuren omdat er ’s middags nog een heat werd gevaren. Dus de hele middag maar naar die display staren om te zien of er iets veranderde, maar de uitslagen werden niet aangepast. We moesten op de prijsuitreiking wachten. We waren nog maar met drie want de anderen waren vast teruggereden met de botenwagen. Maar je wilt niet weten hoeveel gejuich wij konden produceren toen bleek dat we blik hadden getrokken. Iedereen in Leerdam weet dat DDP aanwezig was.